Faraziden Konuşmak Ne Demek? Bir Duygusal Hikâye
Hayatımda bir an vardır, Kayseri’de bir akşam üstü, sokaklar loş bir ışıkla aydınlanırken bir telefon çaldı. O telefon, hayatımda önemli bir dönüm noktasıydı. O gün, Faraziden konuşmanın ne demek olduğunu, aslında hayatın ne kadar plansız olduğunu çok derinden hissettim. O günden sonra, her şeyin bir farazi olabileceğini, ama bazen hayatta farazi olmanın da bir yerden sonra gerçek olduğunu anladım.
Faraziye Başlayan Bir Gecenin Başlangıcı
Saat akşam sekizi geçmişti. Sokakta insanlar yavaşça yürüyordu, her biri kendi dünyasında, bir o kadar da yalnız. Kayseri’nin kararmaya yüz tutmuş sokaklarında bir adım atarken, içerimde tarifsiz bir huzursuzluk vardı. Bugün bir şeyin olacağını hissediyordum, ama ne olduğunu anlayamıyordum. İçe kapanmış, içinde birikmiş duygularla yolda yürüyordum. Akşam ezanı ezan sesiyle sokakları sararken, telefonum çaldı. Arayan kişi annemdi.
“Yine faraziden konuşuyorsun, değil mi?” dedi.
İlk başta anlamadım. Faraziden konuşmak ne demekti? Hemen cevap veremedim. Ama annemin sesinde bana duyduğum hayal kırıklığının izlerini fark ettim. Annem bu kelimeyi kullanırken, sanki çok zaman önce kaybolan bir anlamı tekrar bulmuştu. Faraziden konuşmak, kelime kelime, tıpkı eski bir melodiyi hatırlatıyordu.
Farazi Kelimesinin Arka Planı
Biraz geriye gidip anlamaya çalıştım. “Farazi” kelimesinin anlamını hep bilirdim ama neden annemin bu kelimeyi o kadar duygusal bir şekilde kullandığını anlayamamıştım. Kayseri’nin dar, taşlı sokaklarından eve doğru yürürken, bu kelimenin anlamı kafamda netleşti.
Faraziden konuşmak, aslında gerçek olmayan, hayal edilen ya da varsayımsal bir şeyden söz etmek demekti. Yani, bir şeyin olmasını çok istemek, ama onun gerçeğe dönüşmeyecek kadar uzak olduğunu bilmekti. Ya da belki, bazen hayatta en çok istediğimiz şeylerin “farazi” olduğunu anlamak ve bu gerçekle yüzleşmekti. Annemin bu kelimeyi neden o kadar sert kullandığını o an fark ettim. Çünkü ben de, hayatımda çok fazla farazi şeyler konuşmuş, çok fazla hayale dalmıştım. Ve belki de annem, bir noktada bunun bana zarar verdiğini düşünüyordu. Hayatımın her döneminde bir şeylerin olacağına dair çok fazla hayal kurmuş, bunun içinde kaybolmuş biriydim. Faraziden konuşmak, bazen yalnızca bir çıkış yolu gibi görünüyor, ama bir yerden sonra hayatının gerçeklerini unutturuyor.
Bir Gecede Bütün Hayatın Değişmesi
O geceyi hatırlıyorum, çünkü hem kalbimdeki sıkıntıyı hem de içimdeki umutları birlikte taşıdım. Faraziden konuşmak, bir anlamda insanların birbirlerine gösterdikleri gerçeklikten kaçış yolu oluyordu. O an fark ettim ki, ben de bazen hayal etmekten, farazi konuşmalardan kaçamamıştım. Mesela, en son sevgilimle oturduğumuzda, birlikte bir geleceğimiz olduğunu faraziden konuşmuştuk. Ama şimdi geriye bakınca, o farazi geleceğin hiçbir zaman gerçek olmadığını görmek beni yaralıyordu.
Bir akşam, sevgilimle buluştuğumuzda o kadar heyecanlıydım ki her şeyin güzel olacağını düşünmüştüm. Elini tutarken, gözlerimin içine bakıp “Birlikte yaşlanacağız” demişti. O an, “Evet, birlikte her şeyi başaracağız” diye düşünmüştüm. Ama o an da faraziydi, çünkü ne olacağını, hayatın ne şekilde devam edeceğini asla bilemezdik. O gecede sevgilimle konuşurken her şeyin olabileceğini hayal ettim, ama yine de bilerek fark ettim ki bunlar aslında faraziydi. O an fark ettiğim bir şey vardı: Farazi, bazen insanın gerçek hayata tutunmasını sağlıyordu. Fakat bir yerden sonra, farazi dünyada uzun süre kalmak, gerçeğe çok uzaklaşmak demekti.
Sevgilimle son görüşmemizde de bir şeylerin bittiğini hissettim. O an konuştuğumuz her şeyin aslında ne kadar belirsiz olduğunu düşündüm. Faraziden konuşmak, hayatın gidişatını bilmeden hayaller kurmak gibi bir şeydi. Ama artık farazi bir konuşmanın gerçeği değiştiremeyeceğini anladım. O an, bir insanın hayatında farazinin nereye kadar gidebileceğini gördüm. Bazen farazi, bizi hayata bağlayan bir halat olabilirken, bazen de o halat, bir anda bizi dibe çekebiliyordu.
Faraziden Gerçek Hayata Geçiş
Faraziden konuşmanın, her zaman güvenli bir liman gibi göründüğünü fark ettim. İnsanlar, çoğunlukla korkularını ve kaygılarını, “Eğer şöyle olursa” diyerek dile getirirler. İşte o an fark ettim ki, faraziden konuşmak, hayatın belirsizliğinden kaçmak, bir anlamda gerçeklikten uzaklaşmaktı. Ama artık o kadar uzakta değildim. Gerçekle yüzleşmek, farazi dünyadan çıkmak gerekiyordu. Kayseri’deki o gece, farazinin ve gerçeğin birleştiği andı.
O akşam anneme telefonla “Faraziden konuşmanın anlamını anladım” dediğimde, o bana gülümsedi. “Artık hayalini kurduğun gerçekliği görmek için harekete geçebilirsin,” dedi. Bu cümle, kalbimde bir kıvılcım yarattı. Annemin söylediklerinin gerçek anlamını şimdi daha iyi kavrayabiliyordum. Farazi, insanın hayal dünyasının bir parçasıydı; ama gerçek hayat, ancak bir adım atarak, hayal ettiklerimizi gerçeğe dönüştürerek yaşanabilirdi.
Sonuç: Faraziden Gerçekliğe Adım Atmak
Faraziden konuşmak, hayatta yapmak istediklerimizin ve olmasını dilediklerimizin çoğu zaman gerçekte ne kadar uzak olduğunu görmekti. Ama belki de farazi, bir adım daha ileri gitmek için ilk harekettir. Bir anlamda, hayallerimize doğru attığımız ilk adımlarımızdır. Bu yüzden, farazi kelimesinin bana verdiği ders, hayatın gerçekliğine daha yakın olmayı ve her zaman, hayal etmektense, bir adım atmayı tercih etmekti.
O gün, Kayseri sokaklarında yürürken, faraziden gerçeğe geçişin zor ama gerekli olduğunu fark ettim. Gerçekle yüzleşmek, bazen farazi dünyadan daha güçlüdür.